วันจันทร์ที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2552

เนื่องด้วยอากาศร้อนตอนบ่ายวันนี้


ประเทศไทยยังอยู่ท่ามกลางสถานการณ์ของสีเหลืองและสีแดง
ความคิดที่แตกต่างวุ่นวายของกลุ่มคน ยังทำงานอย่างว้าวุ่น

วันนี้ฝนตกและอากาศร้อน ไม่มีอะไรดีไปกว่า

"เขียนคำรำพัน"

๑. บนโต๊ะหนังสือมีหนังสือสองเล่มวางข้างกันเล่มหนึ่งชื่อ
“โลกร้อน” อีกเล่มหนึ่งชื่อ “สงครามเย็น” มีเนื้อหาแตกต่างกัน
มีชื่อเรื่องตรงข้ามกัน แต่ก็ถูกวางอยู่ใกล้ชิดติดกัน

๒. มีคน ๆ หนึ่งเหยียบบันไดเงิน เพื่อให้อีกกลุ่มหนึ่งไต่เชือกแห่งอำนาจ
แต่ประชาชนอีกหกสิบล้านคนกลับต้องยืนเคว้งคว้างบนปากเหว

๓. เศรษฐกิจของไทยหลายปีที่ผ่านมา มีสภาพเหมือนเพดานฟ้าลดต่ำลง
จนเมฆแตกตัวเป็นน้ำตา แม้แต่กะลาของขอทานยังมีน้ำขัง

๔. นึกภาพกันออกมั้ย !!! ประเทศที่พังทลาย จะหลงเหลือไว้แค่อิฐก้อนสุดท้าย

๕. จุดยืนของการเมืองประเทศไทยในเวทีโลก ไม่สำคัญเท่ามีแค่ที่ยืนเล็ก ๆ
ในแผ่นดินของตัวเอง

๖. ความคิดเห็นของคนสองฝ่ายที่แตกต่างกัน กำลังเผาไหม้ความจริงให้เป็นธุลี

๗. ฉันเป็นแค่ประชาชนที่มีแค่มือเปล่าและอยู่ในที่แจ้ง

๘. จงรู้ไว้เถิดว่า ดอกไม้ที่สวยงาม ไม่เคยมีดอกไหนที่เบ่งบานได้บนลานหิน

๙. ทะเลาะแย่งชิงกันต่อไป แบ่งสีแบ่งข้างให้พอใจ
ประชาธิปไตยในเมืองไทยยินดีให้พวกเธอเหยียบย่ำทำร้าย
เพื่อรอว่าวันหนึ่งจะกลายเป็นเจ้าหญิง

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น